می دانم “نرود میخ آهنین در سنگ” اما…

مسعود نقره کار

وقتی مجله آدینه و دنیای سخن و گردون و… در ایران منتشرشد، گفتید این نوع نشریات چون مجوز انتشار دارند، حکومتی اند. وقتی خبر دستگیری و زندانی شدن مسئولان و نویسندگانِ این نشریات پیشرو پیش آمد، بازارقهرمان سازی هایتان از بانیان و نویسندگان همان مجله های” حکومتی”  داغ و آتیشی شد.

در مورد قربانیان قتل های زنجیره ای یادتان هست چه گفتید و چه کردید؟ در خارج کشور حتی تا پای برهم زدن جلسات و برنامه های محمدمختاری و سعیدی سیرجانی و… پیش رفتید و گفتید این ها ” سفیران فرهنگی جمهوری اسلامی” هستند والا اجازه مجوز خروج از کشور نمی گرفتند. در مورد سفر فرهنگی اخوان ثالث و هوشنگ گلشیری و محمود دولت آبادی و… قضاوت های شتابزده و هیجانی داشتید. وقتی محمد مختاری را خفه کردند شمایانی که او را ” سفیر فرهنگی جمهوری اسلامی” خواندند  از او قهرمانی اسطوره ای ساختند.

من فقط دو نمونه را یاد آوری کردم ، ده ها مورد قضاوت های افراطی و شتابزده و هیجانی در پرونده افراطیونِ راست و چپ اپوزیسیون حکومت اسلامی ثبت است. چرا درس نمی گیریم!؟

…….

از فیس بوک مسعود نقره کار