مجموعه پنج‌جلدی مقالات خلیل ملکی برای اولین‌بار در ایران منتشر شد

رضا آذری‌شهرضایی درباره خلیل ملکی و این مجموعه در مقدمه جلد اول نوشته است: «خلیل ملکی همان‌گونه که این مجموعه مقالات و نوشته‌ها نیز گواه آن است از معدود فعالان و شخصیت‌های سیاسی ایران معاصر بود که خصوصیاتی چون عمل‌گرایی در اخلاق‌گرایی و واقع‌بینی را توأمان دارا بود. او درحالی‌که در همه حال نقدها و اعتراضات صریحی را علیه حکومت پهلوی مطرح می‌کرد، ولی هیچ‌گاه باب مذاکره را مسدود نمی‌دانست».

علی موسیو یکی از بنیادگذاران و فعالان اجتماعیون عامیون در انقلاب مشروطه ایران 

کربلایی علی موسیو، فرزند حاج محمد باقر تبریزی می‌باشد که در شهر تبریز به دنیا آمد و رشد کرد. در محله نوبر تبریز زندگی می‌کرد. علی موسیو یکی از برجسته‌ترین انقلابیون ایران در یک‌صد سال گذشته‌است. مبارز و متفکری خردمند و فداکار، که به حق پیشوای گمنام انقلاب مشروطه به شمار می‌آید.

سوسیالیسم یک ضرورت تاریخی نیست/ سوسیال دموکراتها تاریخ را دریابند

بحث سوسیالیسم دیگر چندان ضرورتی ندارد همچنانکه  ساختار سوسیالیسم ضرورتی برای تکرار ندارد. این یک واقعیت تاریخی است و باید آنرا پذیرفت که پس از واژگونی سوسیالیسم واقعا موجود بعنوان یک تجربه عینی و عملی، مارکسیستهای کشورهای عقب مانده در خلاء و بحران تئوری و عمل قرار گرفته اند و در بین دو فرآیند گدشته و آینده در جستجو و تلاش بسر میبرند.

مصاحبه مهدی ذوالفقاری با فریبرز فرشیم در بارۀ سوسیال دموکراسی

از سال ١٩٣٢، استوارترین و راسخ‌ترین حزب سوسیال دموکرات اروپا در کشور سوئد بوده (SAP) است. به نظر می‌رسد که تحولات جدید نوامپریالیزم سیاست‌های این حزب را نیز با بحران نسبی مواجه کرده است (سوء استفاده‌هایی توسط رهبری حزب صورت گرفت و از تعداد رأی دهنگان آن خیلی کم شد و تا چند سال پیش به بیست و پنج در صد رسید. ظاهراً اقشار متوسط از سیاست ولفیر حمایت نمی‌کنند).

شاپور بختیار: لیبرال یا سوسیال‌دموکرات؟

زمانى كه آزادیخواهان موفق به برقرارى دموكراسى در كشورشان شوند، با یك انتخاب بنیادین روبرو هستند: چه نوع دموكراسى را می‌خواهند؟ اگر صرفاً بگوییم كه دموكراسى یعنى حكومت مردم بر مردم بر پایهُ رأی اكثریت، می‌توان فرض كرد كه شست درصد جامعه تصمیم گیرد كه چهل درصد دیگر را از یك سرى حقوق مدنى یا سیاسى محروم سازد یا حتى بلایى به سرشان آورد. در نظریهُ سیاسى به این‌گونه دموكراسى، كه در آن (کمابیش) مرز و حدى براى رأی اكثریت تعیین نشده است،

قطب چپ دموکراسی ایران/ سیاوش ایراندوست

آیا نیروهای سیاسی چپ ایران از یک قرن تلاش و فداکاری و قربانی دادن و هر بار راه برای دیکتاتوری باز کردن درسی گرفته‌اند یا نه؟ اگر باز اوضاع تکانی بخورد چه خواهند کرد؟ آیا بازهم لیبرالیسم را به لیبرالیسم اقتصادی محدود می‌کنند و از پذیرش آزادی سیاسی دموکراسی لیبرال احتراز می‌کنند و با چسباندن انگ سرمایه‌داری به آن، تمام توانشان را به کار خواهند گرفت تا یک‌وقت چنین وضعیتی در ایران برقرار نشود؟

سوسیال دموکراسی رادیکال: فازِ گذار به سوسیالیسم دموکراتیک

اگر سوسیالیسم دموکراتیک نباشد و اکثریت مردم آزادانه آن‌را نپذیرفته باشند، نظام نظامی سرکوب‌گر خواهد بود و سر انجام شکست خواهد خورد. به‌عبارت دیگر اول جامعه باید سوسیالیست شود و آن‌گاه یک دولت سوسیالیستی را انتخاب کند. در غیر این صورت یک اقلیت سوسیالیست باید نظر خود را به اکثریت جامعه تحمیل کند. خوانشی از گرامشی به‌درستی بر این ضرورت تأکید دارد.

خلیل ملکی و مسأله مدرن‌ شدن ایران؛ گفتگو با همایون کاتوزیان

“ملکی به همه دستاوردهای اصیل و سودمند جهان نو اعتقاد داشت و می‌خواست که با توجه به منابع تاریخی و فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ایران بر جامعه ایران منطبق گردند و یک ایران مدرن را بسازند. حال آنکه بیشتر مدرن‌ها و مدرنیست‌ها شبه‌مدرنیست بودند یعنی خواهان تقلید محض از جوامع پیشرفته بودند و مثلا می‌خواستند تمدن فرانسه را وارد کنند و در سطح جامعه ایران تحمیل سازند. این یادآور تجربه‌ای است که سیاه‌پوستان اصیل و عمیق آمریکایی از نوع مارتین لوترکینگ می‌گفتند که هم‌نوعان تسلیم‌طلب‌شان به خود رنگ سفید می‌زنند تا جزو سفیدپوستان به شمار آیند. پدیده‌ای که تقی‌زاده در ایران تقلید میمون‌وار خواند”.

سوسیال‌دموکراسی و انقلاب مشروطه ایرانی / ژانت آفاری

انقلاب روسی 1905 با مجموعه‌ای از انقلاب‌ها در ایران (1906)، ترکیه (1908)، مکزیک (1910) و چین (1911) دنبال شد؛ انقلاباتی که مرحله جدیدی در تاریخ جهان در حال توسعه شناخته می‌شوند و ایدئولوژی‌های رقیب- ناسیونالیسم، دموکراسی، مذهب و سوسیالیسم- را به یک مواجهه و رویارویی آزاد کشاند. انقلاب مشروطه ایرانی بیشتر به خاطر تاسیس پارلمان و یک مشروطه دموکراتیک برای نخستین‌بار در کشور است که به خاطر می‌آید.

مسألۀ دولت کاپیتالیستی، مباحثه میان نیکوس پولانزاس و رالف میلی بند در مورد دولت کاپیتالیستی

انتشار دو کتاب ” قدرت سیاسی و طبقات اجتماعی” اثر نیکوس پولانزاس I (1968) و “دولت در جامعه سرمایه داری” اثر رالف میلیبند II(1969) بازگشتی به مقوله دولت کاپیتالیستی بود. به دنبال انتشار این دو کتاب، مباحثه ای درباره ماهیت دولت سرمایه داری میان این دو اندیشمند در گرفت که در نشریه چپ نو ” نیولفت ریویو” متنشر شد و در دهه هفتاد به یکی از مشهورترین مباحث تئوریک در ادبیات مارکسیستی در این زمینه بدل گردید. این مباحثه که از اهمیت نظری برخوردار است، مدت زمانی به مناقشات مهمی در میان جریان های مارکسیستی دوران خود نیز دامن زد.

نوزایی سیاسی و نهضت ملی

 در دهه‌ی بیست خورشیدی شاهد تحقق پلورالیسم سیاسی بودیم. بدون آن، جامعه‌ی ایرانی پس از جنگ، هیچ گونه تجربه‌ی دموکراسی ندارد. بدون تکیه به این تجربه هر سخنی در باره‌ی دموکراسی، انتزاعی و کلی و احساساتی و غیر قابل اطمینان است.

سوسیال دمکراسی

سوسیال دموکراسی نوعی نگرش انسان مدارانه و متد انضمامی اعتدالی نظام سلطه سرمایه است؛ با گرایش به ایجاد یک تعادل نسبی و باز توزیع مناسب اکتسابات محیطی می باشد. براین اساس اکنون بسترهای تحقق آن در حال شکل گیری است؛ چرا که نظام سلطه سرمایه در یک بحران مهیب و شکننده فروخسبیده؛ که دامنۀ فقر و نابسامانی های اجتماعی را ابعاد فاجعه آمیزی بخشیده؛

دلیل تفرقه در اوپوزیسیون

اوپوزیسیون ایران با چهار گزینه حکومتی متضاد معرفی می شود که عبارتند از حکومت های نوع موروثی، جمهوری غیرمذهبی، کمونیسم و جمهوری نوع مجاهد. در اوپوزیسیون ایران, نمیتوان تصور کرد که یک حکومت منتخب مانند جمهوری با یک حکومت غیرمنتخب از نوع موروثی یا تک حزبی)با یک رهبری تمام عمر( تشابهی تا حد نصاب وحدت داشته باشند. چنین وحدتی بعید است, بویژه که مردم ایران تجربه یک حکومت غیرمنتخب را دارند و قرار نیست جای این دو استبداد پیوسته تعویض شود.

واژه‌ای چند در باره “فرقه گرائی

فرقه گرائی و عطش و تمایل به فرقه زدن فقط در رگ های حیاتی فرقه گرا جاری نیست، تشکیلات فرقه‌ای در بی توجهی و فاصله گرفتن و جدا سازی و طرد افراد و گروه های اجتماعی، در جدائی طلبی از احزاب و سازمان های غیرخودی نیزحیات جان سخت این ناهنجاری را به نمایش می گذارد.

نقش ارامنه در سوسیال دموکراسی ایران

کتاب مجموعه مقالاتی است از خسرو شاکری، آرشاویر چلنگریان، تیگران درویش به کوشش محمدحسین خسروپناه برای تبیین نقش و تأثیر روشنفکران ارمنی در طرح و بحث اندیشه‌های اروپایی سوسیال دموکراسی در ایران عصر مشروطه، که موضوع اصلی این مجمومه را تشکیل می‌دهد، سعی شده است که در کنار ارائه چند پژوهش در پیشینه تاریخی این تلاش، پاره‌ای از مقالات و نوشته‌هایی که حاصل انطباق دیدگاه‌های مورد بحث با شرایط حاکم بر ایران آن روزگار بودند، نیز معرفی شوند.

تئوری سوسیال دموکراسی

تئوری سوسیال دموکراسی، توماس مایر و لوئیس هینچمن، ترجمه: جمعیت هواداران سوسیال دموکراسی بزودی منتشر می شود.

رفاه و دولت رفاه

رفاه و دولت رفاه، بنت گریو، ترجمه: جمعیت هواداران سوسیال دموکراسی بزودی منتشر می شود.