گفت و گو در بارۀ سوسیال دموکراسی با پرویز دستمالچی

اگر کسانی به این نظر رسیده اند که راه حل برون رفت از مسائل و مشکلات ما سوسیال – دموکراسی است و مطرح نمی کنند اشتباه بزرگی می کنند. اگر بخواهیم که در ایران جامعه ما به سمت و سوی سیاست های سوسیال- دموکراتیک برود و برنامه های آن مبنا قرارداده شوند، می باید به سمت ساختار حاکمیت و حکومتی برویم که در آن قوای حکومت ناشی از اراده ملت باشد و نمایندگان مردم قانونگذاری کنند و حکومت به حقوق بشر پایبند باشد.

رابطۀ لیبرال دمکرات ها با سوسیال دمکراسی

صحبت از بحران دمکراسی لیبرال دو معنا میتواند داشته باشد. اولی اینکه اصلاً عمر این نظام به سر آمده است و باید دنبال چیز دیگری بود. این سخن از دید من مطلقاً پذیرفتنی نیست. تا به حال، به حکم تجربه، نظام سیاسی بهتری پیدا نشده است. اگر قرار است با همین حرفها مردم را موش آزمایشگاه بکنیم و به قیمتی که میتواند بسیار هم سنگین باشد، تجربیات جدید به دست بیاوریم که حرف مردود است.

سوسیالیسم و لیبرالیسم: همسوئی ها و ناهمسازی ها 

واضح‌ است که جوامع کشورهای گوناگون، بویژه از نظر فرهنگی، با هم تفاوت های بسیاری دارند. این ویژگی ها در نظریه و در عمل باید مورد توجه قرار گیرند، و نمی توان برخوردی قالبی به این تفاوت ها کرد. اما این بدان معنی نیست که نیروهای اجتماعیِ هر کشور باید تئوریِ خاص و بومیِ خود را، با ماهیتی کاملا متفاوت از دیگر کشور ها، وضع و دنبال کنند. هر چه تاریخ بشر جلو تر رفته، تفاوت های مناطق و کشورها کمتر و وجوه مشترکشان بیشتر شده. امروز ما در یک نظام جهانی شده سرمایه داری زندگی می کنیم.